شیرینی ایرانی؛ ۸ دسر و شیرینی سنتی که باید بشناسید

شیرینی ایرانی با گلاب، زعفران و پسته معطر است. هشت شیرینی و دسر کلاسیک ایرانی – از گز اصفهان و سوهان قم تا فالوده شیرازی – و اینکه در کدام جشن‌ها خورده می‌شوند.

گلاب، زعفران، هل و پسته: شیرینی ایرانی پیش از آنکه طعمش را بچشید، با عطرش خود را معرفی می‌کند. در ایران چیزی شیرین تقریباً در هر لحظه از زندگی روزمره حضور دارد – در چای عصرانه، در دیدار با اقوام، در نوروز و در مناسبت‌های مذهبی. شیرینی ایرانی اغلب کمتر از آنچه انتظار می‌رود چسبناک است و ظرافتی شگفت‌انگیز دارد. در این مقاله هشت شیرینی کلاسیک را معرفی می‌کنیم، مواد اصلی آن‌ها را توضیح می‌دهیم و می‌گوییم در ایران در چه مناسبت‌هایی خورده می‌شوند.

چه چیزی شیرینی ایرانی را خاص می‌کند؟#

شیرینی‌پزی ایرانی بر چند عطر قوی تکیه دارد. گلاب که از گل محمدی گرفته می‌شود احتمالاً مهم‌ترین آن‌هاست و به شربت، شیرینی و بستنی عطر می‌دهد. زعفران دسرها را طلایی می‌کند و طعمی لطیف و کمی تلخ به آن‌ها می‌بخشد؛ دربارهٔ «طلای سرخ» در مقالهٔ ما دربارهٔ زعفران ایرانی بیشتر بخوانید. هل، پسته و بادام هم به بسیاری از شیرینی‌های سنتی ایران رنگ و بافت می‌دهند.

ویژگی دیگر این است که بسیاری از شیرینی‌ها به شهری مشخص تعلق دارند. مسافران در ایران معمولاً شیرینی هر شهر را به‌عنوان سوغاتی با خود به خانه می‌برند – همان‌طور که در اتریش ممکن است از سالزبورگ موتسارت‌کوگل سوغات بیاورند.

شیرینی‌های سنتی شهرهای ایران#

گز اصفهان#

گز اصفهان نوعی نوقای نرم و سفید با پسته یا بادام است که با گلاب معطر می‌شود. در اصل گز را با گزانگبین می‌ساختند؛ شیرابه‌ای شیرین که روی درختچه‌های گز در این منطقه پدید می‌آید. امروز معمولاً مواد دیگری جای آن را گرفته‌اند، اما نامش باقی مانده است. گز را در آرد می‌غلتانند تا تکه‌ها به هم نچسبند. برای آشنایی بیشتر با تاریخچهٔ آن می‌توانید مقالهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ گز را بخوانید.

سوهان قم#

سوهان شیرینی تُرد و زعفرانی شهر قم است. آن را از شکر، کره، زعفران و جوانهٔ گندم می‌پزند و رویش پسته یا بادام می‌پاشند. این قرص‌های گرد و طلایی آن‌قدر مشهورند که «سوهان قم» تقریباً با نام خود شهر یکی شده است.

باقلوای یزد#

باقلوا را در بسیاری از کشورها می‌شناسند، اما باقلوای یزدی کوچک‌تر، خشک‌تر و کم‌شیرین‌تر است. به‌جای لایه‌های غلیظ شربت، بر پایهٔ بادام یا پستهٔ آسیاب‌شده، هل و گلاب است. لوزی‌های کوچک آن با یک استکان چای عالی است.

دسرهای ایرانی برای روزهای گرم#

فالوده شیرازی#

فالوده یکی از قدیمی‌ترین دسرهای یخی جهان به شمار می‌آید. رشته‌های بسیار نازک نشاسته در شربتی نیمه‌یخ‌زده از شکر و گلاب سرو می‌شوند – همراه با کمی آب‌لیمو یا شربت آلبالو. نتیجه دسری خنک، کمی ترش و ایده‌آل برای تابستان شیراز است.

بستنی سنتی زعفرانی#

بستنی سنتی بستنی‌ای خامه‌ای با زعفران، گلاب و پسته است که اغلب تکه‌های کوچک خامهٔ یخ‌زده در آن دیده می‌شود. در خیابان آن را لای دو ویفر نازک مثل ساندویچ می‌فروشند – غذایی محبوب برای کودکان و بزرگسالان.

شیرینی ایرانی در جشن‌ها و مناسبت‌ها#

بسیاری از شیرینی‌های ایرانی پیوند نزدیکی با تقویم دارند.

نان نخودچی شیرینی‌های کوچک و شبدری‌شکلی از آرد نخودچی و هل است که اغلب با یک مغز پسته تزیین می‌شود. در دهان آب می‌شود و در نوروز، سال نو ایرانی در ماه مارس، روی میز پذیرایی هر خانه‌ای دیده می‌شود.

زولبیا و بامیه شیرینی‌های سرخ‌شده‌ای هستند که در شربت گلاب و زعفران فرو برده می‌شوند. زولبیا شکل حلقه‌های درهم‌پیچیده دارد و بامیه کوچک‌تر و شیاردار است. هر دو به‌ویژه در ماه رمضان برای افطار محبوب‌اند.

شله‌زرد فرنی برنجی زعفرانی و طلایی با گلاب است که با دارچین و خلال پسته – اغلب با نقش‌های زیبا – تزیین می‌شود. شله‌زرد به‌طور سنتی به‌عنوان نذری پخته و با همسایه‌ها و نیازمندان تقسیم می‌شود. برنج در غذاهای شور ایرانی هم نقش مهمی دارد؛ دستور پخت مرصع‌پلو ما – پلوی جواهرنشان با پسته، بادام و خشکبار – نشان می‌دهد مرز میان شیرین و شور در آشپزی ایرانی چقدر باریک است.

شیرینی و چای؛ همراهانی جدانشدنی#

در ایران شیرینی را کمتر به‌تنهایی می‌خورند. تقریباً همیشه یک استکان چای پررنگ و خوش‌رنگ کنارش است. بعضی چای را با قند در دهان می‌نوشند و بعضی با نبات زعفرانی. دربارهٔ فرهنگ چای در مقالهٔ چای ایرانی بیشتر بخوانید.

حتی پس از یک غذای مفصل – مثلاً یک سینی کباب که داستان طولانی‌اش را در مقالهٔ تاریخچه کباب گفته‌ایم – چای و کمی شیرینی پایان معمول سفره است. به مهمان تقریباً همیشه شیرینی تعارف می‌شود، آن هم بیش از یک بار، در سنت مهمان‌نوازی ایرانی.

جمع‌بندی: شیرینی ایرانی را با همهٔ حواس کشف کنید#

شیرینی ایرانی چیزهای زیادی دربارهٔ این سرزمین می‌گوید: دربارهٔ شهرها، جشن‌ها و عشق ایرانیان به عطر و رنگ. چه گز اصفهان باشد، چه سوهان تُرد یا فالودهٔ خنک – هر کدام داستان خودش را دارد. پس هر کس بخواهد آشپزی ایرانی را بشناسد، نباید فقط به برنج و کباب فکر کند، بلکه باید به آنچه پس از آن می‌آید هم توجه کند.

غذای ایرانی را در رستوران سنتور، Florianigasse 20، 1080 وین تجربه کنید – هر روز از ساعت ۱۲:۰۰ تا ۲۲:۰۰، با آشپزخانه‌ای ۱۰۰٪ حلال. همین حالا میز خود را رزرو کنید و شبی سرشار از طعم‌های ایرانی را تجربه کنید.

Santoor