دوغ؛ نوشیدنی ماستی ایرانی، از آیران تا لسی

دوغ، آیران، لسی: از تهران و استانبول تا پنجاب، مردم کنار غذا یک نوشیدنی خنک ماستی می‌نوشند. تفاوت‌شان چیست و ماست در سفرهٔ ایرانی چه جایگاهی دارد.

اگر در تهران یک پرس چلوکباب سفارش بدهید، تقریباً همیشه لیوانی کنارش می‌آید که خیلی از مهمان‌های اروپایی را شگفت‌زده می‌کند: سرد، سفید، کمی شور و اغلب با بوی پونه یا نعناع خشک. این دوغ است، نوشیدنی ماستی کلاسیک ایران. اما ایران تنها نیست: از استانبول تا امرتسر، مردم کنار غذا نوشیدنی ماستی مشابهی می‌نوشند؛ به نام آیران در ترکیه و بالکان و به نام لسی در هند و پاکستان. این مطلب را برای دوستان غیرایرانی هم نوشته‌ایم: این «جادهٔ سفید» را در آسیا دنبال می‌کنیم، تفاوت‌ها را می‌گوییم و نشان می‌دهیم ماست در سفرهٔ ایرانی چه جایگاهی دارد.

دوغ؛ نوشیدنی ماستی ایرانی#

دوغ از ماست، آب سرد و نمک درست می‌شود و معمولاً نعناع یا پونهٔ خشک هم به آن اضافه می‌کنند؛ گاهی آویشن یا شوید. نتیجه نوشیدنی‌ای رقیق، ترش و خنک است که اصلاً شیرین نیست. دوغ بسیار کهن است و در ایران باستان هم نوشیده می‌شد. گمان می‌رود واژهٔ «دوغ» با «دوشیدن» هم‌ریشه باشد. مقالهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ دوغ مرور خوبی بر این موضوع است.

دوغ آبعلی؛ گازدار از دل کوهستان#

بسیاری از ایرانی‌ها دوغ را با یک نام می‌شناسند: آبعلی، شهرکی در رشته‌کوه البرز در جادهٔ تهران به دریای خزر که به چشمه‌های آب معدنی‌اش معروف است. دوغ گازدار هنوز نام آن را دارد. امروز دوغ در سراسر ایران بطری می‌شود، گازدار یا بدون گاز، با طعم نعناع، شوید یا آویشن.

دوغ را با چه بنوشیم؟#

دوغ بیش از همه با کباب و غذاهای سنگین می‌چسبد؛ به‌ویژه با چلوکباب و آبگوشت یا همان دیزی. نمک و ترشی‌اش دهان را پس از هر لقمه تازه می‌کند. اگر می‌خواهید در خانه امتحانش کنید، آن را با دستور کباب کوبیده سرو کنید. راستی، در ایران معروف است که دوغ خواب‌آور است و شوخی‌های زیادی دربارهٔ لیوان دوغ سر ناهار هست که بعدش دیگر کسی حوصلهٔ کار ندارد.

آیران؛ نوشیدنی ماستی ترکیه و بالکان#

آیران شناخته‌شده‌ترین خویشاوند دوغ است و در اروپا تقریباً در هر سوپرمارکتی پیدا می‌شود. آن هم از ماست، آب و نمک درست می‌شود و آن‌قدر هم زده می‌شود که کف کند. ریشه‌اش به اقوام ترک آسیای میانه برمی‌گردد: محمود کاشغری در قرن یازدهم میلادی در فرهنگ لغت زبان‌های ترکی از آن نام برده است.

اینکه یک نوشیدنی ماستی چقدر می‌تواند سیاسی باشد، در سال ۲۰۱۳ معلوم شد؛ وقتی اردوغان، نخست‌وزیر وقت ترکیه، آیران را نوشیدنی ملی ترکیه خواند و بحث داغی به راه افتاد، چون بسیاری چای یا عرق راکی را در این جایگاه می‌دیدند. به هر حال آیران مدت‌هاست همراه همیشگی دونر است؛ همان‌طور که در مقالهٔ تاریخچهٔ کباب گفته‌ایم. در بالکان آن را با بورک می‌نوشند؛ در ارمنستان به آن «تان» و در آلبانی «دالّه» می‌گویند.

در زندگی روزمره تفاوت آن با دوغ اندک است. با این حال استانداردهای ایرانی دوغ را نوشیدنی شیری تخمیری مستقلی تعریف می‌کنند و دوغ معمولاً کمی رقیق‌تر، ترش‌تر و پرعطرتر است.

لسی؛ شیرین یا شور از پنجاب#

در شرق‌تر، در منطقهٔ پنجاب در شمال هند و پاکستان، این نوشیدنی ماستی «لسی» نام دارد. غلیظ‌تر و خامه‌ای‌تر هم زده می‌شود و دو نوع اصلی دارد: لسی شور (نمکین) با نمک و زیرهٔ برشته و اغلب نعناع، و لسی شیرین (میٹھی) با شکر و گاهی هل، گلاب یا زعفران. نوع شور را نوع اصلی می‌دانند. امروز در جهان لسی انبه از همه معروف‌تر است. لسی را به‌طور سنتی در لیوان‌های سفالی سرو می‌کنند و در پنجاب اغلب لایه‌ای سرشیر رویش می‌ریزند.

ماست در سفرهٔ ایرانی#

ماست تقریباً در هر وعدهٔ غذایی ایرانی‌ها روی سفره است، و نه فقط در لیوان. مهم‌ترین غذاهای کلاسیک:

  • ماست‌وخیار – ماست با خیار ریزشده و نعناع، اغلب با کشمش، گردو و گل‌سرخ خشک. این پیش‌غذای ماستی ایرانی خویشاوند تزاتزیکی یونانی و رایتای هندی است.
  • ماست‌وموسیر – ماست با موسیر، همراه محبوب کباب.
  • بورانی – ماست با اسفناج یا بادمجان. بنا بر افسانه، نامش به پوراندخت، ملکهٔ ساسانی، برمی‌گردد.
  • آش دوغ – آشی گرم از دوغ، سبزی و نخود، به‌ویژه در شمال‌غرب ایران. دربارهٔ دنیای آش‌ها در مقالهٔ آش ایرانی بیشتر بخوانید.

ترشی تازهٔ ماست تصادفی نیست: زعفران، کره و کباب را متعادل می‌کند؛ درست مثل انار یا دانه‌های سرخ و کوچک زرشک در آشپزی ایرانی.

دوغ خانگی؛ یک نوشیدنی ماستی ساده#

دوغ خانگی دو دقیقه کار دارد: ۵۰۰ گرم ماست ساده را با حدود ۵۰۰ میلی‌لیتر آب یخ یا آب گازدار هم بزنید تا یکدست شود، با نصف قاشق چای‌خوری نمک و یک قاشق چای‌خوری نعناع خشک مزه‌دار کنید و کمی بگذارید بماند. نعناع خشک را اول لای انگشتان بسایید تا عطرش بیشتر آزاد شود. اگر آن را مثل آیران دوست دارید، با همزن کفی‌اش کنید؛ و برای لسی، آب کمتری بریزید و کمی زیره یا شکر اضافه کنید.

سخن پایانی: یک نوشیدنی ماستی، نام‌های بسیار#

دوغ، آیران و لسی نشان می‌دهند فرهنگ‌های غذایی در طول راه‌های تجاری کهن چقدر به هم شبیه‌اند: هر جا هوا گرم است و مردم کباب دوست دارند، نوشیدنی ماستی خودشان را ساخته‌اند؛ گاهی گازدار با نعناع، گاهی کف‌دار و گاهی شیرین با انبه. دوغ ایرانی شاید پرعطرترین عضو این خانواده باشد و در ایران همان‌قدر طبیعی کنار کباب می‌نشیند که برنج.

اگر می‌خواهید طعم‌های آشپزی ایرانی را در وین تجربه کنید: رستوران سنتور در Florianigasse 20، 1080 وین، رستورانی ایرانی با آشپزخانهٔ ۱۰۰٪ حلال است و هر روز از ساعت ۱۲:۰۰ تا ۲۲:۰۰ باز است. از اینجا میز رزرو کنید. نوش جان!

Santoor